Verslag ouder-kind toernooi 2011

Zondag 16 oktober werd voor het tweede jaar op rij het ouder-kind toernooi georganiseerd. Het deelnemersveld bestond uit zes jeugdleden en hun tafeltennisonkundige ouders, die in een zeskamp moesten uitvechten wie de beste ouder-kind-combinatie vormde.

Alleen Bjorn, Arne, Danique, Marco, Sef en Yri waren er in geslaagd om een ouder – Nance, Chrit, Henk, Marianne, Lies en Thijs – zover te krijgen om deze zondagochtend vrij te roosteren. Dit waren drie koppels minder dan de vorige editie, maar nog net genoeg om een gezellig gevulde zaal te krijgen, mede dankzij de overige toegestroomde familieleden. Arne en vader Chrit waren het enige koppel dat de vorige editie ook had meegemaakt, en deze ervaring bleek gedurende de dag van grote waarde.

Van de gebruikelijke ouder-kind-rollen was deze dag geen sprake. Talloze tere ouderzieltjes werden overladen met kritiek en vermanend toegesproken door hun kroost. En daar bleef het niet bij. Lies, de moeder van Sef, moest zich meermaals weren tegen tegenstander, zoon én de kritische aanwijzingen van manlief Sjaak. Desondanks wist zij twee wedstrijden te winnen, wat toch ruimschoots beter was dan de prestaties van haar coach/zoon. Ook de moeder van Bjorn had het niet gemakkelijk. Terwijl zij kloekmoedig de stoomcursus tafeltennis in praktijk probeerde te brengen, kreeg ze in plaats van de gepaste bemoedigende knikjes slechts wanhopige blikken van haar zoon toegeworpen.

De geoliede machine Arne/Chrit maakte dankbaar gebruik van al deze beginnersproblematieken en stond na vier ronden ongeslagen aan kop. De eerste, tweede en laatste plaats – de enige klasseringen waar een prijs aan was verbonden - waren na deze ronde al bepaald, maar dat weerhield de organisatie er niet van om iedereen na een smakelijke kop soep terug de zaal in te sturen voor de vijfde en laatste speelronde.

Deze ronde leverde volgens verwachting duidelijke overwinningen op voor Marco/Marianne tegen Yri/Thijs en Danique/Henk tegen Sef/Lies. Alleen Arne en Chrit vonden dan toch eindelijk hun Waterloo in het duo Bjorn en Nance. Bjorn was ook de enige speler die individueel ongeslagen het einde van de dag haalde, en dat mag natuurlijk niet onvermeld blijven. Maar het ging niet altijd vanzelf. In de derde ronde wist hij tegen Danique de eerste game maar net met 17-15 te winnen en kwam hij de tweede game zelfs met 7-0 achter. Danique liet zich deze riante voorsprong nog bijna ontglippen en won op het nippertje met 12-10. De derde en beslissende game ging dan toch nog met 11-4 redelijk eenvoudig naar Bjorn. Maar de laatste wedstrijd tegen Arne was niet minder curieus. Arne won de eerste game met 11-9 en leek met een 7-2 voorsprong in de tweede game al spelend te kunnen bellen met het resterende thuisfront over zijn aanstaande zege op de clubkampioen. Dit bleek bij nader inzien toch een misvatting en hij verloor de game nog met 11-8! In de derde game ging het gelijk op tot 8-8 na een knap punt van Arne (zie foto met alleen zijn been), maar uiteindelijk ging Bjorn met 11-9 toch weer met de eer strijken.

Na deze zwaar bevochten overwinning van Bjorn/Nance op Arne/Chrit was het tijd voor de huldigingen. Ondanks het kleine smetje van de laatste verloren partij, waren Arne en zijn vader de onbetwiste winnaars van deze dag. Marco en Marianne (die zeer knap vier van de vijf enkelpartijen wist te winnen) werden tweede. En Yri en vader Thijs waren het gehakt in de molens van al hun tegenstanders en legden daarmee beslag op de troostprijs.