Seizoensafsluiting 2007 - 2008 Jeugd

Midget - 2008 - Site - Fietsen.JPG

Midget - 2008 - Site - Ijs en Drinken.JPG

Midget - 2008 - Site - Sef Gaat hij erin.JPG

Midget - 2008 - Site - Sjuul Denkend.JPG

Midget - 2008 - Site - Jasper Schreeuw Schatkist.JPG

Midget - 2008 - Site - Dion Winnaar.JPG

Afgelopen zaterdag, 21 juni 2008, was het dan zover. Niet alleen de dag waarop iedereen zich voorbereidde op de wedstrijd van het Nederlands Elftal ’s avonds, waar we voor de rest maar niets over zeggen, maar ook de dag van de jaarlijkse seizoensafsluiting bij de jeugd. Nadat we vorig jaar in de Ardennen hebben gekanoed, werd het deze keer dichter bij huis gezocht. Klein Zwitserland was ditmaal de eindbestemming alwaar de een midget-golf traject werd afgelegd.

Voor de mensen die er al een hele tijd niet meer geweest waren leek de baan helemaal nieuw, na wat rondvraag bleek de baan er toch al wel een aantal jaren te liggen.

Om 14:30 verzamelden de jeugdige TTC-ers bij de zaal. Nadat iedereen de weg naar de verzamelplek had gevonden, werden de pedalen van de fietsen ingedrukt en koers gezet richting Duitsland.

Nadat de kaldenkerkerweg bedwongen was waren de laatste meters voor de meeste fietsers geen probleem meer. Mark had onderweg nog foto’s genomen van de fietstocht. Eenmaal aangekomen bij de kassa van Klein Zwitserland kregen we te horen dat we even geduld moesten hebben, maar na een minuut of 20 wachten en een ijsje of wat drinken, konden we beginnen aan de 18 holes die voor ons lagen.

 Achteraf bleken het 17 holes te zijn en een hoefijzer spel. De groep, die bestond uit 10 jeugdleden en 5 senioren (trainers), werd opgesplitst in drie groepjes die gezamelijk de banen af gingen werken. Onderstaande foto’s geven een impressie van de een aantal holes en het spel dat gespeeld werd.

Nadat alle groepen aangekomen waren bij de laatste hole, die meer tijd in beslag nam dan alle andere holes bijelkaar, was iedereen getuige van een aantal mooie, soms ietwat onorthodoxe ballen. Zo wist Pascal samen met Sjuul de bal via het hout achter de schatkist weer terug op de schatkist te komen, vervolgens rolde de bal via de deksel naar beneden, daar aangekomen wist de bal het goed gaatje te vinden. Helaas was dit de vierde poging en dus geen hole in one. Wel was het leuk om te zien. Nadat iedereen de ergernis op deze laatste hole te boven was, werd langzaamaan de weg naar de zaal weer ingezet.Eenmaal aangekomen bij de zaal was het wachten op Ruben en Mark die bij de frietkraam het avondeten aan het organiseren waren. De prijsuitreiking vond plaats na het de overheerlijke frietjes en de snack, het meest stille moment van de hele middag. Alleen Pascal kan, zelfs onder het eten, zijn mond niet laten stilstaan. Tijdens de prijsuitreiking bleek iedereen verkeerdom te hebben gedacht, vooraf was niet verteld dat je alles in zo veel mogelijk slagen moest voltooien, elke slag leverde een punt op. Daardoor was de eerste plaats niet voor Luc Oehlen (die het minst aantal slagen nodig had) maar voor Dion. Hij nam zijn prijs in ontvangst en achteraf bleken er prijzen te zijn voor iedereen.

Rond een uur of 7 was iedereen alweer op weg naar huis of andere oorden, zich natuurlijk aan het voorbereiden op weer zo’n prachtige wedstrijd van het Nederlands Elftal. Het is vrij zeker dat volgend jaar rond deze tijd alleen nog maar de seizoensafsluiting in het hoofd zit van de meeste mensen en dat de prestatie van oranje uit het hoofd gefilterd wordt.