Ron Giesen na elf jaar weer clubkampioen. Twaalfjarige Anson Chen wordt clubkampioen bij de jeugd.

Ron Giesen is de nieuwe clubkampioen bij de senioren. Elf jaar na zijn laatste titel lukte het om de tienjarige hegemonie van Jack Brokmann en Gerard van de Kerkhof te doorbreken. De finale tegen Bas Nelissen ging over vijf games (11-6, 5-11, 2-11, 11-2, 9-11) en leverde Bas voor het tweede jaar op rij een tweede plaats op. De twee oudgedienden werden eerder in de finale-vierkamp uitgedaagd door 'finale-debutanten' Arne Reijntjes en Jules Holtman. Arne eiste na een mooie strijd tegen Jules (11-13, 13-15, 11-2, 13-11, 11-9) de beker op en Jules het flesje bier.

De prijswinnaars van de clubkampioenschappen 2021 bij de senioren. Vlnr. Ron Giesen (1), Bas Nelissen (2), Arne Reijntjes (3), Jules Holtman (4)

Door een aanvankelijk te klein aantal deelnemers was het toernooi een week verplaatst, van 4 naar 11 september. Helaas ontbraken hierdoor Daantje Lommen en Philip Hülsmann - de nummers drie en vier van vorig jaar - die deze zaterdag andere tafeltennisverplichtingen hadden.

De dertien deelnemers werden verdeeld over een poule van zes en van zeven spelers. Hiervan plaatsten de nummers 1 en 2 zich voor de finalevierkamp. De nummers 3 en 4 van de poules speelden voor de plaatsen 5 t/m 8 en de overige spelers kwamen in een vijfkamp voor de plaatsen 9 t/m 13.

Dit was een andere opzet dan het herkansingssysteem dat we al jaren gebruiken, waarbij de finalisten mogelijk vijf wedstrijden extra zouden moeten spelen. Gezien de warmte in de zaal, enkele hardnekkige coronakilo's en gebrek aan wedstrijdritme, leek het de organisatie verstandiger om het aantal wedstrijden in te perken. Dat kon het ontstaan van de catchphrase 'de bluues dich op' echter niet verhinderen.

In de zevenkamp was het bijzonder spannend met vier spelers die op vier winstpartijen eindigden. Bas en Arne waren de 'gelukkigen' die door mochten naar de finalevierkamp. Gerard en Marcel moesten genoegen nemen met een strijd om de plaatsen 5 t/m 8.

In de zeskamp was de eindstand duidelijker. Dido zorgde nog voor enige opschudding door de latere clubkampioen (en destijds wel reeds haar vader), met 3-1 de les te lezen. Ron en Jules eindigden in deze poule op de eerste en tweede plaats.

De start van de sprintrace in Monza om 16.30 uur was ook de start van een verdiende pauze, opgeluisterd door vijftien machtige pizza's van Primavera, die overigens met veel belangstelling werden gevolgd tijdens hun voettocht door het Tegelse centrum richting onze accommodatie.

Na de pauze werden de laatste wedstrijden van de voorrondes afgerond en konden we beginnen met de eindstrijd. Ron en Bas maakten hun favorietenrol waar door van respectievelijk Arne en Jules te winnen. De wedstrijd tussen Bas en Ron was hierdoor ook de echte finale.

 

De clubkampioenschappen bij de jeugd

Op de oorspronkelijk geplande datum van 4 september werden wel al de clubkampioenschappen bij de jeugd gespeeld. Het was de eerste keer sinds lange tijd dat de ouders vanuit de kantine weer naar de wedstrijden van hun kroost konden komen kijken.

Vrijwel alle jeugdleden waren aanwezig. De spelers werden hier verdeeld in een A-groep van acht spelers en een B-groep van 6 spelers. In de B-groep won Kurt alle wedstrijden zonder gameverlies. Teamgenoten Lorenzo (tweede) en Krzysztof (derde) maakten het podium compleet.

In deze groep waren de wedstrijden tussen de jongste jeugd misschien nog wel het spannendst. Lynn speelde een zenuwslopende wedstrijd tegen Djeno en ook de wedstrijd tegen Vinny werd pas in de vijfde game beslist. Beide keren in het voordeel van Lynn.

Bas gaat wederom naar de grond tijdens de laatste balwisselingen van de spannende wedstrijd tegen Borre. Uiteindelijk levert het hem de winst op.

In de A-groep zorgde vooral Borre, al dan niet bijgestaan door zijn tegenstanders, voor enige opschudding. In de derde ronde was het Juul die knap met 3-0 van Borre won. De ronde erna verzorgden Bas en Borre een thriller met dramatische plotwendingen en het nodige acteerwerk achter de tafel. De vijfde game ging met 14-12 naar Bas.

Nu zou je denken dat Borre het podium op zijn buik kon schrijven, maar niets was minder waar. In zijn laatste drie wedstrijden hing Borre respectievelijk Anson, Vincent en Moreno aan zijn zegekar. De laatste wedstrijd tussen Vincent en Anson ging hierdoor om plaats één of drie. Borre was verzekerd van de tweede plaats en Moreno moest genoegen nemen met de vierde plaats.

In de finale was bij Vincent de puf er na een sterk toernooi langzamerhand uit. Bij Anson leek juist het beste spel naar boven te komen. Het resultaat was een zeer bijzonder podium met twee twaalfjarigen op plek één en twee.