Ron Giesen behaalt derde clubtitel

Finalepoule - Ron en Hay

Ron Giesen heeft voor de derde keer het clubkampioenschap van TTC gewonnen en daarmee wederom een drie jaar durende hegemonie van Jack Brokmann weten te doorbreken. De titel van 2010 volgt op eerdere overwinningen in 2006 en in 2002. Philip Hülsmann bemachtigde voor het tweede achtereenvolgende jaar de tweede plek. Hay van Dosselaar werd derde.

Zaterdagmorgen 9 januari trotseerden negentien gemotiveerde senioren de ijzige kou door het besneeuwde Tegelen, op weg naar de sportzaal van TTC, om aldaar zowel een poging te doen de felbegeerde clubtitel te bemachtigen, alsmede de nietbegeerde ‘1ste Doucher’-titel te vermijden. Door de kou en de bewolking was het van te voren moeilijk te zien of er dit jaar verrassingen in de lucht hingen??

De eerste verrassing diende zich echter reeds voor aanvang van het toernooi aan, toen tijdens de openingsspeech door de toernooileiding verkondigd werd dat er ,vanwege de buitentemperatuur, ditmaal een verwarmde rookplek was ingericht.

Vanwege een handjevol notoire telaatkomers kon het toernooi om 11.30 uur op vier tafels starten met het afwerken van de wedstrijden van onderstaande poules, die zorgvuldig van te voren door de toernooileiding Rins en René waren samengesteld op basis van zowel spelersterkte als loting (desondanks beleefden een drietal spelers van Poule A een vreemde déja vu??).

Poule A

Poule B

Poule C

Poule D

Jack Brokmann (2)*

Ruud Vissers (2)

Bas Nelissen (1)

Ron Giesen (2)

Robert Theissen (1)

Hay van Dosselaar (1)

Mark Cremers (2)

Philip Hülsmann (1)

Mario Schreurs (3)

André Vollebergh (4)

Joep van Leipsig (3)

Ruben Spruytenburg (3)

Joey Driessen (4)

Jeroen Ebus (3)

Wim Rijks (4)

Paul Hermans (4)

René Schoutrop (5)

Leo Hauser (5)

Luc Oehlen (5)

* (eindklassering)

Tijdens de poulewedstrijden vonden er – ondanks een paar spannende partijen – nauwelijks verrassingen plaats, behalve dat het wel enigszins opmerkelijk was dat het complete team 2 van komend seizoen (Robert, Hay, Bas en Philip) ongeslagen bleef en dus poulewinnaar werd.

Gesterkt door een heerlijk broodje ‘Buffalo’, verzorgd door onze sponsor John van cafetaria d’n Hook, begon iedereen vol vertrouwen aan de eerste vervolgronde: de achtste finales. Ook hier werd het publiek op een aantal spannende partijen getrakteerd en werd clubregel nummer drie (zie website, indien niet bekend) door een aantal spelers herhaaldelijk genegeerd.

Het leverde opnieuw een voorzichtige verrassing op, doordat Ruben (net als vorig jaar) van teamgenoot Mark wist te winnen en als enige niet-hoofdklasser een plek in de kwartfinales bemachtigde.

Tegelijkertijd (rond half drie) werden aan de ‘afval’-kant van het toernooi (dit is het achterdeurtje waardoor de nummers vijf van de poule en de verliezers van het hoofdtoernooi alsnog in de finale-poule terecht kunnen komen) door Luc en Leo verwoede pogingen gedaan om de titel ‘1ste Doucher’ aan elkaar te geven. Het was uiteindelijk Luc die hier in slaagde, waardoor Leo de twijfelachtige eer van ‘1ste Doucher’ behaalde.

In de kwartfinales wist Philip van Ruud te winnen en Jack van Bas, waardoor zij onderling mochten gaan uitvechten wie er rechtstreeks in de finalepoule zou komen. Ron wist zich eveneens te plaatsen voor de halve finale, ondanks de hevige tegenstand die hij (zoals altijd) van Hay ondervond, en Ruben bleef met zijn gedurfde aanvalsspel voor verrassingen zorgen door ook van Robert te winnen (zij het met een ietsie pietsie beetje geluk op het einde).

In de daaropvolgende halve finale tegen Ron bleef Ruben uitstekend spelen, waardoor hij na 3 games bij een stand van 9-6 nog maar twee punten verwijderd was van een plaats in de finalepoule. Ron wenste echter niet mee te werken aan deze sensatie, wist ‘de zenuwen’ iets beter in bedwang te houden, en trok alsnog in vijf games de wedstrijd naar zich toe en bereikte daarmee de finale-poule.

Philip wist eveneens in vijf spannende games Jack vooralsnog van zijn stamplek in de finalepoule af te houden en bereikte daarmee als enige ongeslagen speler rechtstreeks de finalepoule.

Op dat moment waren er aan de ‘afval’-kant van het toernooi nog vier personen in de race om de tegenstander te worden van de twee verliezende halve finalisten. Hay en Bas moesten onderling uitmaken wie er tegen Jack zou gaan spelen en voor Robert en Ruud gold hetzelfde om de tegenstander van Ruben te worden. Uiteindelijk wist Hay zich van Bas te ontdoen en wist Ruud in vijf spannende games van Robert te winnen.

Het begon inmiddels avond te worden en wederom werden er twee halve finales gespeeld om de laatste twee finalisten te kunnen begroeten. Het was tevens het moment waarop de twee grootste verrassingen van het toernooi zouden plaatsvinden.

Allereerst wist Hay op knappe wijze Jack te verslaan, waardoor de winnaar van de afgelopen drie jaar uit het toernooi werd gewipt en Jack zelfs voor het eerst sinds lange, lange tijd NIET in de finalepoule stond. Enkele momenten later kwam Ruben eveneens alsnog in de felbegeerde finalepoule terecht door ook Ruud een nederlaag te bezorgen met zijn gedurfde aanvalsspel.

Nadat er door de toernooileiding wat extra licht was bijbesteld (de lichten van de zaal zouden anders vroegtijdig uitgaan) werden de wedstrijden van de finalevierkamp gespeeld tussen Hay, Ruben, Ron en Philip. In de eerste twee ronden wisten zowel Philip als Ron, ondanks hevige tegenstand van Hay en Ruben, beide partijen te winnen. Hierdoor mochten Hay en Ruben in de laatste ronde strijden om de derde plaats en Ron en Philip voor het kampioenschap.

Hay wist in vier sets te winnen van Ruben en werd daarmee derde. De finale, een wedstrijd die op voorhand mooi en spannend beloofde te worden, werd echter niets van dat allen. Op overtuigende wijze werd de finale in drie games door Ron gewonnen, en hij schudde daarmee de in de poule opgelopen 3-0 nederlaag tegen Philip van zich af en begroette zijn derde clubtitel.