ALL-WIN Voetbal Toernooi 2009

Zaterdag 20 Juni verzamelden 7 spelers van TTC zich bij de Gulick hal in Tegelen. Niet om een dagje te tafeltennissen, maar om de dag te vullen met potjes voetbal. Voor het eerst deed TTC mee met het ALL-WIN voetbaltoernooi dat ieder jaar georganiseerd wordt. Het team van TTC bestond uit Joey Driessen, de initiator van de deelname en de keeper van het vijftal dat elke wedstrijd in het veld stond, verder speelden Ruben Spruytenburg, Jack Brokmann, Mario Schreurs, Rudy Beurskens, Joep van Leipsig, Bas Nelissen en Mark Cremers mee met het tafeltennisteam.

Gelijk in de eerste wedstrijd werd al duidelijk dat de mannen beter waren met een kleine bal en iets waarmee je tegen die bal moest meppen dan met een grote bal en niets anders dan je voeten om dat ding mee voort te bewegen. De wedstrijden duurden twaalf minuten en na zeven minuten was het nog steeds 0 – 0, helaas ging het vanaf dat moment in de wedstrijd minder lopen. Binnen een minuut of twee keken de mannen tegen een 0 – 3 achterstand aan. In de laatste minuut van de wedstrijd counterde de tegelnaren zich naar een 1 – 3 verlies, Rudy veroverde de bal op het middenveld en met een gelikte pass wist hij de mee opgekomen Mark te bereiken die de bal achter de doelman wist te plaatsen en binnen de palen. Wel moest hij nog twee keer kijken of het echt binnen de palen was, maar toen de goal op het scorebord werd bijgeteld was er geen twijfel meer. De eerste wedstrijd werd dus verloren, maar in een poule van 5 was er nog genoeg mogelijk. De tweede wedstrijd had eenzelfde verloop als de eerste tot aan de 7e minuut bleef het 0 – 0, weliswaar zonder een kans voor de TTC-ers, daarna ging het hard en wisten de tegenstanders vijf keer het net te vinden in de resterende minuten. Voor wedstrijd nummer drie had de licht gebleseerde Joep zich ook omgetrokken om het tij te keren van de verloren wedstrijden. In deze wedstrijd bleek echter dat de ploegen die al een aantal jaren meedoen op het toernooi toch wat beter op elkaar waren ingespeeld, alhoewel dit voor TTC misschien wel de beste wedstrijd was ging hij toch met 0 – 5 verloren tegen de latere winnaars van het toernooi. Een excuus is wel dat de tegenstanders allemaal veel jonger en energieker waren dan de mannen aan onze kant van het veld, temeer omdat Mark nog geen fristi had gehad. In wedstrijden nummer 4 en 5 creeerde TTC weliswaar een aantal grote kansen, maar deze waren helaas niet besteed aan de afmakers voor deze ballen. Telkens was het net mis, of er stond een keeper telkens net op de verkeerde plaats. Derhalve gingen ook deze wedstrijden verloren, daarmee TTC verwijzend naar de laatste plaats in de poule. Deze plaats betekende een laatste wedstrijd om plaats nummers 11 en 12 tegen de nummer laatst van de andere poule. Tussen de wedstrijden door kon er lekker op het terras worden gezeten om de tactiek te bespreken, elkaar de moed in te praten, wat warming up te doen, en meer van die gezonde dingen. In plaats daarvan werd er gedronken (veelal geen bier...!), wat gegeten en genoten van de zon die hier en daar haar gezicht liet zien. 

De laatste wedstrijd werd door TTC met volle concentratie begonnen, twee grote kansen waren er in het begin om een goal (of misschien wel twee) voor te komen, helaas lieten Mark en Mario de kansen onbenut. De tegenstander zag vervolgens kans wel het doel te vinden, dit deden ze uiteindelijk twee keer en daarmee TTC verwijzend naar de laatste plaats in het toernooi. Natuurlijk geen man overboord voor de debutanten en de honger naar volgend jaar is alleen maar groter geworden. Nadat alle wedstrijden waren gespeeld en de nummers 1 t/m 12 bekend waren, schaarden alle spelers zich naar de bar. Hier werd vervolgens nog een tombola gespeeld met de nummers die je kon kopen. Alleen Mayke en Joey vielen in de prijzen met een setje worsten. Mayke en Joey waren tegen die tijd al weg en de worsten werden op het eind van de avond ook niet meer teruggevonden. Na de tombola was het team, wegens moeheid en andere afspraken, al flink uitgedund, alleen Mark, Ruben en Mario waren nog aanwezig op het moment dat de prijsuitreiking begon. Voor elk team was er een aandenken en daar TTC laatste was geworden waren zij de eerste die naar voren gehaald werden om de prijs in ontvangst te nemen.

Verder waren er ook nog prijzen voor een aantal categorieen, waaronder die van sportiefste ploeg. Ook deze trofee ging naar het team van de tafeltennissers. Niet het sportief weggeven van goals, maar ook het enthousiasme, de beleving en het sportief klappen voor de doelpunten van de tegenstander waren redenen voor de scheidsrechters en de jury om TTC uit te roepen tot het meest sportieve team van de dag.

Nadat de laatste prijs was uitgereikt, werd er nog gezellig nagepraat over de gehele dag en andere dingen die zich voor hadden gedaan in de wereld. Al met al was het een zeer geslaagde dag, die zeker aanzet tot deelname aan dit zaalvoetbal toernooi komend jaar.